کلبه تنهایی

گفتی که مرا دوست نداری گله ای نیست

                  بین من و عشق تو ولی فاصله ای نیست

گفتم که کمی صبر کن و گوش به من کن

                    گفتی که نه باید بروم حوصله ای نیست

پرواز عجب عادت خوبیست ولی حیف

                      تو رفتی و دیگر اثر از چلچله ای نیست

گفتی که کمی فکر خودم باشم و آن وقت

                جز عشق تو در خاطر من مشغله ای نیست

رفتی تو خدا پشت و پناهت به سلامت

                      بگذار بسوزد دل من مسئله ای نیست

                     مریم حیدر زاده

تسکین دهد دل من با شور و با نوایی                       

 آمد ندایی از او  با  بوسه های باران

خرم گشت دل من٬ بیا مهدی کجایی

هردم به هوای دل ما می آیی

باز آی وقدم به روی چشمم بگذار

چون اشک به چشمم آشنا می آیی

امين پور

واین جهان پرازصدای حرکت پاهای مردمی است

 که همچنان که تورامی بوسند

درذهن خود طناب دار تو را می بافند

                                                            فروغ

کلبه ی احزان شود روزی گلستان غم مخور

ای دل غمدیده حالت به شود دل بد مکن

وین سرشوریده باز آید به سامان غم مخور

دور گردون گر دو روزی برمراد ما نرفت

دائما یکسان نماند حال دوران غم مخور

در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم

سرزنش ها گر کند خارمغیلان غم مخور

حافظا در کنج فقر و خلوت شبهای تار

تا بود وردت دعا و درس قرآن غم مخور

زآنگونه که نغزوجانفزا می آیی      من می دانم که از کجا می آیی